Waiting is a pretty hard thing to do.

Absent na naman ako sa PI 100* kanina. (FYI, di yun p*t*ng*n* 100 pero pwede na rin.) Pano ba naman e hindi ako nagising sa alarm ko dahil puyat ako. Hindi dahil sa pag-aaral kasi once in a blue moon lang naman mangyari yun kundi inumaga ako dahil sa isang photoshoot. Oo, sideline ko na nga pala ngayon ang pagmomodelo.

Pagkain at Pag-aaral

Cellular Mitosis (Krispy Kreme)

Pfft. Pagkain na nga lang, sasamahan pa ng academic stuff. Edi ano ka na nun? Geek?

Tsk. Ano yun meron ka na ring so much hunger for knowledge? Sabagay, nakakagutom talaga ang knowledge kung ganitong eksenang matatagpuan sa study table ko.

Hay. Kung ganito nga rin lang naman na kasama ang pagkain as illustration ng bawat complicated theories, concepts or any other academic stuff, naku, learning would be really really an enjoyable and interesting and delicious experience… Gaganahan talaga ‘kong mag-aral unlike now na medyo tinatamad ako.

Wala lang. Naisip ko lang. Masarap (literally and figuratively speaking) talaga sigurong mag-aral kung ganito makikita ko lagi sa study table ko. Busog na tiyan ko, busog pa utak ko.

Switchfoot! Switchfoot! The Second Helping

Hindi pa nga nakaka-recover ang butas kong bulsa dahil sa binili kong ticket sa concert ng Anberlin (which by the way eh sa March pa), eto namang nalaman ko sa utol ko na may concert pala ulit ang Switchfoot (na mas mataas ang rango kesa sa Anberlin sa ‘king listahan ng mga paboritong banda ng mga alternatibong rakistang hilaw) the month after Anberlin’s concert.